deltio

Αγαπητές Κυρίες & Κύριοι

Εκπρόσωποι των Τηλεοπτικών Σταθμών

Ονομάζομαι Φώτης Μπίμπασης και είμαι υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος. Θα ήθελα με την παρούσα επιστολή μου να εκφράσω ένα πανελλήνιο αίτημα, που αφορά τις τηλεοπτικές εκπομπές που φιλοξενούν υποψήφιους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους: παρακαλώ όπως δώσετε λόγο και βήμα και στα ΑΜΕΑ ! Το Δικαιούμαστε και είμαστε πολλοί πανελλαδικά. Άλλωστε εσείς οφείλετε να δώσετε και το φωτεινό παράδειγμα στο δικαίωμα στη διαφορά.

Με κάθε εκτίμηση

Φώτης Μπίμπασης`

υποψηφιος δημοτικος συμβουλος φωτης μπιμπασης μαι την προτοβουλια για την θεσσαλονικη

Θεσσαλονίκη - Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ζητά ελέγχους και κυρώσεις για τα παράνομα σταθμευμένα οχήματα

Συνεχείς και συστηματικούς ελέγχους της Τροχαίας και της Δημοτικής Αστυνομίας προκειμένου να επιβληθούν οι προβλεπόμενες κυρώσεις σε όσους οδηγούς σταθμεύουν τα αυτοκίνητα και τα δίκυκλά τους πάνω σε πεζοδρόμια, ζητά η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.

Με έγγραφό του προς τον διευθυντή της Τροχαίας Θεσσαλονίκης και τον αντιδήμαρχο Δημοτικής Αστυνομίας του δήμου Θεσσαλονίκης, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Δημήτρης Παπαγεωργίου, επισημαίνει τους κινδύνους που διατρέχουν οι πεζοί και κυρίως τα άτομα με αναπηρία, εξαιτίας της «κατάληψης» των πεζοδρομίων από τους οδηγούς Ι.Χ. και δικύκλων. Αφορμή για την συγκεκριμένη ενέργεια στάθηκε έγγραφη αναφορά που έκανε στην Εισαγγελία ο υποψήφιος για τη δημαρχία Θεσσαλονίκης και μέλος της εθνικής ομοσπονδίας τυφλών, Φώτης Μπίμπασης. Στην αναφορά του, ο κ. Μπίμπασης τονίζει -μεταξύ άλλων- τα εξής: «Όλοι διαπιστώνουμε καθημερινά ότι η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη επιδεινώνεται, με τα πεζοδρόμια να καθίστανται χώροι μόνιμης στάθμευσης αυτοκινήτων, λωρίδες ταχείας κυκλοφορίας για δίκυκλα, χώρος ανάπτυξης τραπεζοκαθισμάτων, καθώς και έκθεσης αυτοκινήτων προς πώληση. Οι διαβάσεις πεζών δεν γίνονται σεβαστές από τους οδηγούς και συνήθως είναι κατειλημμένες από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Καθημερινά τίθενται σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα, η ζωή και η αξιοπρέπεια των πεζών (πολύ περισσότερο ημών των ατόμων με αναπηρία), ενώ οι αρχές της πόλης αδυνατούν να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο».

Πηγή Πληροφοριών: www.google.com

ΦΩΤΗΣ ΜΠΙΜΠΑΣΗΣ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΙΑ!!!

Ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Φώτης Μπίμπασης

Υπέρ των δικαιωμάτων των κοινωνικά αποκλεισμένων

Πριν μερικές μέρες ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την δημαρχία Θεσσαλονίκης το μέλος της εθνικής ομοσπονδίας τυφλών Φώτης Μπίμπασης. Ομολογουμένως πρόκειται για μια απρόσμενη υποψηφιότητα που περισσότερο όλων αιφνιδίασε τους ανθρώπους που γνωρίζουν προσωπικά τον 38χρονο Φώτη. Διότι αν μη τι άλλο, η διεκδίκηση της δημοτικής αρχής του δεύτερου μεγαλύτερου ελληνικού δήμου, η έκθεση σε ένα εκλογικό σώμα εκατοντάδων χιλιάδων, προϋποθέτει γερές (πολιτικές και οικονομικές) πλάτες.

Από τις τελευταίες είναι βέβαιον ότι ο Φώτης Μπίμπασης δεν έχει. Το γνωρίζει και ο ίδιος, μας το εκμυστηρεύτηκε την μέρα που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του όταν απορημένοι τον ρωτήσαμε το “γιατί”. Γνωρίζει, επίσης, ότι δεν έχει πιθανότητες να εκλεγεί, να πρωταγωνιστήσει με κριτήριο τα “κουκιά” στην εκλογική μάχη που θα δοθεί για τον περιούσιο δημαρχιακό θώκο. Κι όμως εκτίθεται στην κρίση των συμπολιτών του. “Διότι θέλω να γίνει σοβαρή συζήτηση, επιτέλους, για τους βάναυσους αποκλεισμούς που υφίστανται όχι μόνο οι άνθρωποι με αναπηρία αλλά χιλιάδες συμπολίτες μου, στην πάλαι ποτέ δεκτική και πανέμορφη Θεσσαλονίκη. Η οποία, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχτεί με ρυθμούς ραγδαίους στην πλέον σκληρή και απροσπέλαστη ελληνική πόλη” εξηγεί το κινητήριο “γιατί” του ο Μπίμπασης με τον δικό του ρομαντικό πλην όμως αφοπλιστικό τρόπο.

Οι διαπιστώσεις του Φ. Μπίμπαση για το “αφιλόξενον” και “απροσπέλαστον” της σύγχρονης Θεσσαλονίκης δεν είναι μόνο δικές του. Εχει γίνει μπόλικη κουβέντα τα τελευταία χρόνια για την άκρως φοβική Θεσσαλονίκη των Παπαγεωργόπουλου - Ψωμιάδη, της σοβαροφάνειας και του καθωσπρεπισμού, των συντηρητικών αντιλήψεων και προσδοκιών, των διάσπαρτων κιγκλιδωμάτων και αποκλεισμών. Για την “νύφη του Θερμαϊκού” που ωσάν φοβούμενη την άλωση της παρθενίας της από πάσης προέλευσης “εξωτερικούς εχθρούς” αρνείται να εκτεθεί στο οτιδήποτε, αυτοπεριορίζεται, ομφαλοσκοπεί . Για την πόλη που κάθε χρόνο που περνά στερεί όλο και περισσότερες ανάσες, στους όποιους αποκλίνοντες από την κυρίαρχη ψευτο-ζορρό αντίληψη, στους όποιους διαφορετικούς. Για την πόλη που, εντέλει, στερώντας ανάσες από τους εκτός δεξιάς γραμμής πολίτες της, στερούμενη τους πιό προοδευτικούς και ζωογόνους απ’ τους πόρους της, δυσκολεύεται πλέον στο σύνολό της να ανασάνει ...

Η υποψηφιότητα του Μπίμπαση εντάσσεται στην (πολιτική) πλευρά όσων επιθυμούν να μπει ένα τέλος στην συντηρητική/φοβική πορεία της πόλης. Αυτό που επιπρόσθετα σε σχέση με άλλους υποψηφίους του προτείνει, είναι η ιδιαίτερη εστίαση στα ζητήματα ουσιαστικής ένταξης των κάθε λογής μειονοτήτων, προεξεχόντων των ανθρώπων με αναπηρία που ζουν καθημερινά τους αποκλεισμούς της συμπρωτεύουσας. Όπως μας εξηγεί αναλύοντας το σκεπτικό της υποψηφιότητάς του “οι πολίτες με αναπηρία στην Θεσσαλονίκη είναι οι περισσότερο αποκλεισμένοι μεταξύ των αποκλεισμένων κατοίκων της πόλης. Αν επιτέλους γίνει πράξη η δημιουργία βασικών υποδομών και η υλοποίηση σοβαρών σχεδιασμών για την προώθηση της συμμετοχής τους στην κοινωνική ζωή, τούτο θα συμπαρασύρει συνολικά την πόλη σε προοδευτικότερες κατευθύνσεις”. Απλό και σαφές το σκεπτικό του Μπίμπαση, υπηρετεί την αρχή ότι οι ανατρεπτικές πολιτικές “ξεκινούν από τα κάτω”.

Αντί επιλόγου: Αυτά που ο Φώτης Μπίμπασης, ως σκεπτικό της υποψηφιότητάς του για την δημαρχία Θεσσαλονίκης ισχυρίζεται, αλλά και όλα όσα συνακόλουθα προτείνει, δεν αποτελούν μηνύματα/συνθήματα προεκλογικής χρήσης και κατανάλωσης. Ο με απώλεια όρασης υποψήφιος δήμαρχος έχει μακρύ παρελθόν στον αγώνα για ίσα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, είτε ως εκπρόσωπος των αναπήρων φοιτητών στο ΑΠΘ όταν σπούδαζε στο τμήμα προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, είτε ως ιδρυτής και επικεφαλής της Μ.Κ.Ο. “Αναπηρία σήμερα” που ανέπτυξε δεκάδες δράσεις υπέρ της ένταξης των Θεσσαλονικιών αναπήρων. Στην περίπτωση του Μπίμπαση, αν μη τι άλλο, τα λόγια συμφωνούν με τα έργα...

site

http://www.noesi.gr/

ΕΥΧΕΣ

Καλή επιτυχία Φώτη :Από Μπάμπη Τοκατλίδη

Θα ήθελα να ευχηθώ, μέσο του διχτιακού τόπου των συναδέλφων από το Βόλο, καλή επιτυχία στον δύσκολο αγώνα του συναδέλφου, και στενού συνεργάτη μου, Φώτη Μπίμπαση, ο οποίος, με την ιδιότητα του ακτιβιστή και του αγωνιστή των θεμάτων της καθημερινότητας, αλλά και της προοπτικής της πόλης μας, της Θεσσαλονίκης, μπαίνει στη μάχη της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Παρακάτω κοινοποιώ σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας "Μακεδονία"

Subject: Fw: δημοσίευμα Μακεδονίας

Υποψήφιος δήμαρχος
Αφού τα μεγάλα κόμματα δεν τολμούν να ανοίξουν τα χαρτιά τους και τα μικρά παίζουν άμυνα μέχρι να δουν τι θα κάνουν, κάποιος τολμά και δηλώνει υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ Φώτης Μπίμπασης, υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 2007 που διεκδίκησε μια θέση και στο ψηφοδέλτιο του 2009, ανακοίνωσε χθες ότι θα διεκδικήσει τον δημαρχιακό θώκο Θεσσαλονίκης. "Οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές αποτελούν το εφαλτήριο για την απαλλαγή της πόλης από τη μίζερη και φοβική διαχείριση της καθημερινότητας και την ανάδειξη του αναπτυξιακού της οράματος και του ηγετικού της ρόλου", αναφέρει και προσθέτει: "Με επιπλέον σύμμαχο την ιδιότητα του ανθρώπου με αναπηρία και επιδιώκοντας να αναδείξω τις δυνατότητες και τις ικανότητες των ανθρώπων με αναπηρία, προσδοκώ να είμαι παρών σε αυτή τη μάχη της πόλης για το μέλλον της". Πάντως θα χρειαστεί περίσσια ψυχική δύναμη για τη συνέχεια, διότι η συγκεκριμένη αρένα μοιάζει με λάκκο των λεόντων.
Φ.Δ.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2010

Οι εκλογές των μεγάλων προκλήσεων

Οι Δημοτικές Εκλογές 2010 θα είναι, όπως όλα δείχνουν, οι πρώτες τοπικές εκλογές που θα διεξαχθούν με το νέο αυτοδιοικητικό χάρτη που θα προκύψει από την εφαρμογή του «Καλλικράτη». Επιπλέον, θα είναι το πρώτο εκλογικό τεστ μετά την αλλαγή φρουράς στην Κυβέρνηση και την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Πόσο έτοιμοι είστε για να αντιμετωπίσετε την νέα αυτοδιοικητική πραγματικότητα; Στο νέο και θολό σκηνικό που διαμορφώνεται, οι έρευνες εκλογικών τάσεων αποτελούν το κυριότερο εργαλείο για τον σχεδιασμό και την διεξαγωγή μια επιτυχημένης προεκλογικής εκστρατείας. Και η Palmos Analysis, βρίσκεται δίπλα σας, με έγκυρες και αποτελεσματικές μετρήσεις και αναλύσεις!

Η Πανελλαδική Έρευνα της Palmos Analysis για τις επερχόμενες Δημοτικές Εκλογές 2010 και το σχέδιο «Καλλικράτης», που διεξήχθη σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.042 ατόμων το χρονικό διάστημα 11 – 13 Ιανουαρίου 2010, δίνει μια πρώτη αίσθηση των συσχετισμών και των τάσεων που διαμορφώνονται ενόψει της εκλογικής μάχης.

Κριτήρια Επιλογής Υποψηφίων Δημάρχων
Η προσωπικότητα και οι ικανότητες του υποψηφίου Δημάρχου, αναδεικνύονται μακράν τα σημαντικότερα κριτήρια επιλογής του υποψηφίου Δημάρχου από τους εκλογείς. Συμπερασματικά, η σωστή και επαγγελματική προβολή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και ικανοτήτων του υποψηφίου Δημάρχου, αποτελούν κομβικό σημείο για μια επιτυχημένη εκλογική καμπάνια. Η κομματική στήριξη, το «χρίσμα» όπως είναι πιο γνωστό, δείχνει να περνάει σταδιακά σε δεύτερη μοίρα, καθώς και τα κεντρικά πολιτικά μηνύματα. Σημαντικός παράγων και η σύνθεση του ψηφοδελτίου του υποψηφίου Δημάρχου.

Κρίσιμα Χαρακτηριστικά Υποψηφίων Δημάρχων
Εντιμότητα - Ήθος και Γνώση των θεμάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελούν τα δύο κατεξοχήν χαρακτηριστικά που αναζητούν οι ��ηφοφόροι σε έναν υποψήφιο Δήμαρχο. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η άμεση και ευχάριστη προσωπικότητα, η ευαισθησία για τα περιβαλλοντικά ζητήματα και το ικανό επιτελείο συνεργατών (η «ομάδα») αποτελούν επιπλέον χαρακτηριστικά που θεωρούνται αναγκαία για μια επιτυχημένη υποψηφιότητα. Η επαγγελματική ή επιστημονική καταξίωση μπορεί να ενισχύσει την υποψηφιότητα, ενώ όλο και αδυνατίζει η επίδραση του κομματικού «χρίσματος». Νέα πρόσωπα και γυναίκες δεν αποτελούν, κατ’ ανάγκη, επιλογή των ψηφοφόρων, τουλάχιστον μόνο λόγω των χαρακτηριστικών αυτών.

Για περισσότερες πληροφορίες και για ολοκληρωμένες προτάσεις έρευνας κοινής γνώμης και στρατηγικής

temekenidis@palmosanalysis.gr

«Οι ανάπηροι δεν αξίζει να μένουν στην Ελλάδα»

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2010 14:19

Από την πρώτη φορά που είχα επισκεφθεί την Κηφισιά ως παιδί μου είχαν κάνει τρομερή εντύπωση τα πεζοδρόμιά της. Ένας δήμος που φαινόταν «πλούσιος» με πεζοδρόμια κατεστραμμένα, δύσβατα ή απλά ανύπαρκτα. Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, σαν κάτοικος πλέον της Κηφισιάς διαπιστώνω καθημερινά πως η εικόνα αυτή παραμένει ίδια και απαράλλακτη με την ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων. Και αν η κατάσταση αυτή δυσκολεύει εμένα, αναρωτήθηκα τι θα ζει καθημερινά ένα άτομο με αναπηρία που κατοικεί στον δήμο μας. Την απάντηση μου την έδωσε ο Γεράσιμος Πόλης. Όταν ήταν μόλις 4 μηνών προσβλήθηκε από τον ιό της πολιομυελίτιδας και αυτό τον ανάγκασε να κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Δεν μπόρεσε όμως να τον αναγκάσει να κλειστεί στο καβούκι του. Το αντίθετο μάλιστα. Ο Γεράσιμος Πόλης σπούδασε αρχιτεκτονική, εργάστηκε για πολλά χρόνια στο υπουργείο Υγείας, είναι blogger, φιλόζωος και δεν σταματάει ούτε στιγμή να μάχεται για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ).

«Η εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία είναι εκ των ουκ άνευ γιατί άτομα με αναπηρία είμαστε όλοι εν δυνάμει και δυστυχώς με το νέο κτήριο του Κ.Α.Π.Η. επαληθευτήκαμε», υποστηρίζει ο κ. Πόλης. Στο ολοκαίνουργιο κτίριο του Κ.Α.Π.Η. Νέας Κηφισιάς που εγκαινιάστηκε την Κυριακή δεν έχει κατασκευαστεί ράμπα για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, όπως προβλέπεται σύμφωνα με τη νομοθεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ). Αυτό που «προβλέπεται» είναι τα ΑμεΑ να μπαίνουν στο κτίριο από τη ράμπα του γκαράζ. ««Εάν υπήρχε ταμπέλα σε κτήριο που να λέει ‘είσοδος για Πακιστανούς, Εβραίους, χοντρούς και κοντούς’ θα γινόταν χαμός. Γιατί εμείς να πρέπει να μπαίνουμε από την είσοδο γκαράζ;», αναρωτιέται ο κ. Πόλης.
Στα εγκαίνια του Κ.Α.Π.Η. συναντήσαμε τον κ. Νεκτάριο Μαυρικάκη που επίσης κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Ο κ. Μαυρικάκης θεωρεί απαράδεκτο «ένα κτίριο καινούργιο και μάλιστα Κ.Α.Π.Η. να μην έχει πρόσβαση για τα ΑμεΑ και να αναγκάζεσαι να μπαίνεις από το γκαράζ». Αυτό που τον θυμώνει είναι ότι στο δήμο δεν υπάρχουν θέσεις για αναπηρικά αυτοκίνητα, ακόμα και σε κτήρια ή στον σταθμό του ηλεκτρικού, ενώ αισθάνεται ότι δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος τα τελευταία χρόνια στο θέμα της προσβασιμότητας των ΑμεΑ στην Κηφισιά.
Σύμφωνα με όσα είπε το ΥΠΕΧΩΔΕ στον «Τύπο της Κηφισιάς», ο νόμος υπαγορεύει ότι τα κτίρια που χρησιμοποιούνται από το κοινό θα πρέπει να είναι προσβάσιμα από εμποδιζόμενα άτομα και ειδικότερα από χρήστες αμαξιδίων και θα πρέπει να διαθέτουν ράμπα κλίσης 5%, ενώ ο ανελκυστήρας σκάλας που ακούστηκε ότι πρόκειται να προστεθεί δεν καλύπτει νομικά τον σχεδιασμό του κτιρίου .
Και φυσικά δεν είναι μόνο το Κ.Α.Π.Η. που δυσκολεύει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία. «Δυστυχώς στην Ελλάδα συζητάμε πάντα για τα αυτονόητα. Το μεγάλο πρόβλημα της Κηφισιάς είναι ότι έχει χώρο -και γι’ αυτό πολλοί ανάπηροι μετακομίζουν στην Κηφισιά- αλλά δεν έχει πεζοδρόμια. Καμία διαδρομή δεν είναι εγγυημένη για μένα», τονίζει ο κ. Πόλης. «Είναι προβληματικά τα πεζοδρόμια της Κηφισιάς. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κόψουμε δέντρα για να τον κάνουμε καλύτερο, απλά πρέπει να τολμήσουμε να κάνουμε διευθετήσεις όπως έγινε με τους ποδηλατοδρόμους που κατά τη γνώμη μου είναι μια καλή αρχή».
Μια μικρή βόλτα μαζί του ήταν η απόδειξη. Πεζοδρόμια δεν υπάρχουν σε πολλά σημεία. Σε άλλα σημεία υπάρχουν όμως και εκεί η πρόσβαση δεν είναι εγγυημένη. Σε πολλά σημεία θυμίζουν ναρκοπέδιο ή είναι κατειλημμένα από κάποιο παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Τα περισσότερα δε είναι καλυμμένα με εμπόδια, πινακίδες, παρτέρια, κάδους ή δέντρα. Και οι ράμπες, στα ελάχιστα σημεία που έχουν κατασκευαστεί, συνήθως είναι κλεισμένες από κάποιο αυτοκίνητο.
Σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ ο δήμος Κηφισιάς είναι «φάουλ» και πρέπει να προσαρμοστεί με τη νομοθεσία. Η νομοθεσία που υπαγορεύει, εκτός από τις ράμπες κλίσης 5%, το πλάτος, το ύψος, ακόμα και το υλικό κατασκευής των πεζοδρομίων μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τον δήμο Κηφισιάς. Πόσο μάλλον αν αναλογιστεί κανείς ότι η συγκεκριμένη νομοθεσία ισχύει από το 2000, δηλαδή για 10 χρόνια, ενώ ουσιαστικά υπάρχει από το 1923!
Αυτό που κάνει τρομερή εντύπωση στον κ. Πόλη είναι το γιατί οι Ελληνες πολιτικοί, ενώ βλέπουν τι ισχύει στις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, δεν μπορούν να το αντιγράψουν και να το εφαρμόσουν και στην Ελλάδα. «Εκεί υπάρχει ποιότητα περιβάλλοντος», επισημαίνει. «Πρέπει και στην Ελλάδα να γίνουν όλοι πολύ πιο υπεύθυνοι για τη δουλειά τους. Δεν μπορούν οι ξένες εταιρείες να πρωτοπορούν στο θέμα της πρόσβασης και η πολιτεία να υστερεί. Γι’ αυτό κι εγώ συμβουλεύω τους άλλους ανάπηρους ότι δεν αξίζει από ένα σημείο και μετά να παλεύουν στην Ελλάδα. Καλύτερα να την κάνουν για το εξωτερικό». Όπως δηλώνει «η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό κράτος δεν είναι αναποτελεσματικά μόνο στην αναπηρία, αλλά όταν ζεις σε συνθήκες αναπηρίας αυτή η αποτελεσματικότητα είναι ένα καίριο πλήγμα στη ζωή σου». Και αυτό είναι ένα πολύ δυνατό ερώτημα. Γιατί ο Γεράσιμος να έχει περιορισμένες επιλογές για το που θα πιει τον καφέ του και να είναι «αναγκασμένος» να καταλήγει μόνιμα στα «Starbucks» επειδή μόνο εκεί έχει πλήρη προσβασιμότητα;
Όπως μας εξηγεί ο κ. Πόλης «η προσβασιμότητα είναι μια αλυσίδα είναι ένα σύστημα από πολλούς κρίκους. Αν καταρρεύσει ένας από αυτούς τους κρίκους τότε έχω σημαντικό πρόβλημα. Αν δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω το πεζοδρόμιο, κατά συνέπεια δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω και το προσβάσιμο μετρό ή το προσβάσιμο λεωφορείο και έτσι αναιρούνται όλα τα άλλα πλεονεκτήματα και τα επιτεύγματα που ήδη έχω».
Ο κ. Πόλης το αποδίδει στο ότι δεν υπάρχει συμπεριφορά του πολίτη στο αστικό περιβάλλον. «Επειδή είναι πρόσφατη η αστικοποίηση μεγάλου μέρους εξωτερικών μεταναστών και επειδή στην Ελλάδα υπάρχει εντελώς λανθασμένη άποψη για το τι είναι η αστυνόμευση και θεωρούμε ότι κάποιος είναι αδικημένος αν υποστεί την εφαρμογή του νόμου, έχουμε το νόμο ως άλλοθι γιατί δεν έχουμε το κουράγιο να αντιμετωπίσουμε την ατομική μας ευθύνη. Εγώ που είμαι εξαρτημένος από την τεχνολογία μέσα σε ένα καρότσι ή πάνω σε ένα σκούτερ, μια πινέζα που μπορεί να την πέταξε κάποιος αδιάφορα εμένα μπορεί να μου καταστρέψει το σκούτερ, να μείνω εκεί, να βρέχει, να μην υπάρχει κανείς τριγύρω, να πουντιάσω και να πεθάνω έτσι απλά»..